วันนี้เป็นวันเกิดของฝ้าย ไม่รู้ว่าจะมีใครจำได้รึเปล่า ไม่รู้ว่าจะมีใครโทรมาแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้รึเปล่า แต่แกก็โทรมาหาฝ้าย แต่ไม่ได้จำได้หรอกเพิ่งนึกขึ้นได้ตอนหลังเลยโทรมาใหม่ ก็คุยกันตั้งแต่เที่ยงคืนกว่า จนถึงตอนนี้ตี2กว่า เห่อๆ คุยกะแฟนคนอื่นตั้ง 2 ชม. ก็โทรมาก็คุยแต่เรื่องเก่า แกชอบพูดว่าขอโทษ รู้มั้ยว่าเรื่องอะไร ก็เรื่องที่เรา2 คน เคยสนิทกันและฝ้ายก็ชอบแก อย่างที่ฝ้ายบอกกับแกว่าฝ้ายไม่รู้จริงว่าที่ฝ้ายพูดไปจากใจรึเปล่า เพราะบางครั้งฝ้ายก็รู้สึกว่าฝ้ายอยากพูดแบบนี้ตอนคุยกันก็รู้สึกแบบนี้จริงๆ แต่พอวางโทรศัพท์แล้ว ฝ้ายก็กลับมาถามตัวเองว่า ชั้นคิดแบบที่พูดจริงหรอ ซึ่งฝ้ายก็ไม่มีคำตอบให้กับตัวเอง แกเป็นคนแรกและคนเดียวตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ที่ฝ้ายพูดออกไปว่าชอบ(ก็เคยชอบคนอื่นเหมือนกันแต่ไม่เคยพูดไป)ไม่เข้าใจว่าแกจะพูดแบบทำให้คิดเพื่อ? ทั้งๆ ที่แกไม่ได้คิดอะไรกับชั้นเลย แกจะถามทำไมว่าถ้ามีโอกาสเป็นไปได้ชั้นจะรอแกมั้ย ชั้นจะรอแกทำไม ในเมื่อความจริงชั้นไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ ชั้นคุยกะแกชั้นหัวเราะตลอดเวลา แต่พอชั้นวางโทรศัพท์แล้ว ชั้นกลับเปลี่ยนเป็นอีกอารมณ์หนึ่งเลย แกจะพูดทำไมว่าเดี๋ยวแกเขว แกจะพูดในทำนองที่ว่าชั้นยังมีความหวังทำไม ฝ้ายนะ เจ็บแล้วจำนะ แต่ก็ได้แต่จำ จำแต่สิ่งดีๆ ช่วงเวลาดีๆ ที่เคยมีด้วยกันชั้นเกลียดแกไม่ลงว่ะ และชั้นก็ลืมแกไม่ลงเหมือนกัน แต่ถ้ามีใครเข้ามาในชีวิตชั้นใหม่ช้นก็อาจะเก็บแกเข้ากรุได้เร็วกว่านี้ แต่ชั้นไม่มีใครโว้ยยยยยยยยยยยย กูชั้นมันไม่ได้น่ารักอะไรมากมาย อ้วนก็อ้วน ปากก็เสีย แถมยังกวนตีนอีก ไม่เคยมีอะไรดีหรอก พอเหอะ แกเลิกพูดว่าสมมุติสักที เวลาจะพูดอะรก็เอาออกมาจากความรู้สึกจริงๆ เลยดิว่ะ จบ จบ เพราะยังไงถ้าแกกับเขายังไปนแฟนกันอยู่ชั้นไม่มีทางเข้าไปเป็นมือที่3ระหว่างแกแน่ ไม่อยากเลว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าถ้าแกเลิกกันแล้ว ชั้นจะเข้าไปในชีวิตแกเหมือนเดิมนะโว้ย ชั้นจะทำให้แกรู้ว่าแกคิดผิดที่ไม่เลือกชั้น เชอะๆ
ก็อย่างที่เคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะกลับมาเขียนหลังเอ็นติด ก็กุเอ็นติดแล้วจริงๆ ติดการจัดการท่องเที่ยว ม.สงขลาฯ วิทยาเขตตรัง แต่ไม่ได้ไปเรียนเพราะหลายๆ เหตุผลที่อาจจะต้องสาธยายอีกยาวแต่อย่าดีกว่า ก็เลยต้องเรียนรามฯ ลงคณะรัฐศาศตร์ ปีหน้าจะเอ็นใหม่ อย่างน้อยก็คุยได้ว่ากูติด ติดตั้ง2ที่แต่ไม่เอาสักที่ ติดราชมงคล คณะสื่อสารฯ เอกถ่ายภาพและภาพยนตร์ กับม.สงขลาฯ แต่ถ้าพูดไปใครจะเชื่อว่ะว่าเอ็นติด แต่เพราะ.... เลยต้องเรียนรามฯ ใครๆ ก็พูดได้ คนเอ็นไม่ติดก็พูดได้ เห่อๆ
และนี่ก็คงเป็นการเขียนไดอารี่ออนไลน์ หน้าสุดท้ายแล้ว เพราะขี้เกียจเขียน ขี้เกียจอัพ เขียนในสมุดดีกว่า บายๆ นะ สวัสดี ทุกคน
ปล.แต่อาจจะกลับมาเขียนอีกนะ ถ้าเกิดอารมณ์ขยันขึ้นมา แต่คงอีกนานแหละ ถ้าเขียนคงเป็นในสเปลซอ่ะ ตอนนี้ก็มี hi5 เท่านั้น http://konsuan.hi5.com
